Weathered Venus (1990)

For English

Jim Dine – VS.
Brons
 

Dit grote, bijna overschaalde, beeld is een hedendaagse ode aan de waarde van de traditionele beeldhouwkunst. Met een verwijzing naar het beroemde beeld van Milo. Door delen van het beeld niet tot in detail af te werken laat Dine met dit imposante beeld zien dat juist die abstractie ook ruimte voor verbeelding laat. Een stijltechniek waar Dine als een van de eerste mee begonnen is en inmiddels breed geaccepteerd is.

Jim Dine (Cincinnati, V.S. ’35) is een Amerikaanse beeldhouwer en popart-kunstenaar. Dine bezocht achtereenvolgens de ‘University of Cincinnati’ en de ‘Boston School of Fine and Applied Arts’ en sloot zijn studie in 1957 af met een ‘Bacherlor of Fine Arts’ van de ‘Ohio State University’ in Ohio, V.S.
Eind jaren vijftig trok Dine de aandacht met zijn deelname aan de zogenaamde happenings in de met Claes Oldenburg en Allan Kaprow opgerichte eigen Judson Gallery. Hierna volgde in 1960 een solo-expositie bij de Reuben Gallery in New York. In 1962 exposeerde hij met onder anderen Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Robert Dowd, Phillip Hefferton, Joe Goode, Edward Ruscha en Wayne Thiebaud tijdens de baanbrekende tentoonstelling ‘New Painting of Common Objects’ in het Norton Simon Museum in Pasadena (Californië). Deze expositie wordt beschouwd als de eerste popart-tentoonstelling in de Verenigde Staten. Dine ging in de vroege jaren zestig verder met het maken van popart-objecten, wat hem veel succes bracht, ook bij de critici, maar hem niet tevreden stelden. Hij werd uitgenodigd voor de deelname aan de Biënnale van Venetië in 1964. In 1967 verhuisde hij naar London, waar hij zich gedurende vier jaar verder ontwikkelde en samenwerkte met Eduardo Paolozzi. In 1968 nam hij deel aan de 4. documenta in Kassel. Hij keerde in 1971 terug naar London en concentreerde zich op het maken van series tekeningen. In de jaren tachtig ging de beeldhouwkunst een belangrijke plaats innemen binnen zijn oeuvre. Het werk van Dine is in vele openbare collecties te vinden zoals bijvoorbeeld in ‘The British Museum’ in London, ‘Centre Georges Pompidou’ in Parijs, ‘The Hirshhorn Museum and Sculpture Garden’ in Washington, ‘The Metropolitan Museum of Art’ in New York, ‘The Museum of Modern Art’ in New York, ‘The Tate Modern’ in London en ‘The Solomon R. Guggenheim Museum’ in New York.