BEING BEAUTEOUS (1989)

For English

Arman – FR. / VS.
Brons
 

Het beeld ´Being Beauteous´is een schoolvoorbeeld van wat Arman met zijn accumulaties voor ogen had. Een ogenschijnlijk gewoon object wordt, vanuit een aantal identieke vormen, getransformeerd tot één bijzonder beeld. Met het geliefde muziekinstrument van zijn vader, de celo, als uitgangspunt. De kunst van herhaling geeft kracht aan deze bijzondere kunstuiting.

Arman, geboren als Armand Pierre Fernandez (Nice, Frankrijk ’28) werd in een creatieve familie geboren. De vader van Arman was de uit Spanje afkomstige Antonio Fernandez, een antiquair uit Nice die ook amateur-schilder, -fotograaf en -musicus (cello) was. Van hem leerde Arman zowel het schilderen als het fotograferen. Arman ging na een studie filosofie en mathematica naar de ‘Ecole nationale d’arts décoratifs’ in Nice. In die periode leerde Arman, via een judo-school de kunstenaars Yves Klein en Claude Pascal kennen, met wie hij liftend door Europa trok. In 1949 rondde Arman zijn studie in Nice af en meldde zich aan als student aan de ‘Ecole du Louvre’ in Parijs. Zijn studie was hoofdzakelijk gericht op archeologie en oosterse kunst. In 1952 vervulde Arman zijn dienstplicht en diende gedurende de 1e Indo – Chinese oorlog korte tijd bij de medische troepen. Vanaf 1953 was Arman aanvankelijk werkzaam als schilder, geïnteresseerd in de abstractie, waarbij hij werd beïnvloed door de schilders Serge Poliakoff en Nicolas de Staël. Tussen 1959 en 1962 ontwikkelde Arman zijn herkenbare stijl met twee nieuwe concepten: de accumulation en de poubelle, die een grote publieke belangstelling genoten. De accumulation of accumulatie was een verzameling van gewone, herkenbare objecten, die volstrekt identiek waren en in grote aantallen in een polyester of plexiglas behuizing werden gevat. In 1959 bemerkte Arman bij het publiek een positieve reactie op zijn eerste accumulaties en begon hij de kracht van deze kunstuiting te zien. Vanaf 1962 ging hij deze objecten lassen. De poubelle was een verzameling uitgestrooid afval. In 1960 vulde hij ‘Galerie Iris Clert’ met vuilnis, zo ‘Le Plein’ creërend als een contrapunt van de tentoonstelling ‘Le Vide’ van twee jaar eerder in dezelfde galerie van zijn vriend Yves Klein. In oktober 1960 was Arman nauw betrokken bij de oprichting van de kunstenaarsgroep nieuw realisme (Nouveau réalisme) met Yves Klein, François Dufrêne, Raymond Hains, Martial Raysse, Daniel Spoerri, Jean Tinguely, Jacques Villeglé en de kunstcriticus/filosoof Pierre Restany. Later voegden ook César, Mimmo Rotella, Nike de Saint Phalle en Christo zich bij de groep. Het werk van Armand is in veel musea te zien waaronder het museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam en het Stedelijk Museum in ‘s-Hertogenbosch. Armand overleed in 2005.